– Ποιος είσαι;


– Ο Ριχάρδος

– Ποιος Ριχάρδος;

– Ο τρίτος

– Δηλαδή;

– Τι δηλαδή;


– Δηλαδή, από τι φαίνεται αυτό, πως ξεχωρίζεις από τους άλλους Ριχάρδους, αλλά και από τους άλλους ανθρώπους;


– Απλό. Μοιάζω αυτό που δεν είμαι, και δεν είμαι αυτό που μοιάζω.


– Δεν κατάλαβα.


– Μοιάζω παραμορφωμένος, αλλά δεν είμαι. Δεν είμαι δολοφόνος, ενώ έτσι μοιάζω.

– Συγγνώμη, πλάκα μου κάνεις; Και βέβαια είσαι παραμορφωμένος, ορίστε, κουτσαίνεις, γέρνεις ολόκληρος για την ακρίβεια, το ένα σου χέρι είναι άχρηστο και αγκυλωμένο,
η καμπούρα σου βγάζει μάτι, η φάτσα σου είναι ο ορισμός
 του στραβοχυμένου – ας σταματήσω εκεί, για να μην πέσω πιο χαμηλά.
Όσο για τους φόνους, ο κόσμος το ’χει τούμπανο κι εσύ κρυφό καμάρι: τα δυο αδέρφια σου, τους μικρούς σου ανιψιούς τους πρίγκιπες, τρεις-τέσσερις λόρδους ο κατάλογος είναι ατελείωτος...

– Μάλιστα. (Παύση) Λοιπόν. Η παραμόρφωση είναι απότοκο της διαστρέβλωσης
της ιστορίας μου, πρωτίστως από την ιστορική θεατρογραφία, πρωτεργάτης
της οποίας, αν και οχι πρώτος διδάξας, υπήρξε ο κύριος Σαίξπηρ, και ακολούθως από την ιστορία, αυτήν την ξεχειλωμένη πόρνη, που εκδίδεται και παραδίδεται απο τον
 έναν στον άλλον ανάλογα με τα συμφέροντα και τις ορέξεις του καθενός και καταλήγει οικτρά παραμορφωμένη. Το ίδιο ισχύει και για τους φόνους. Τα λαϊκά αναγνώσματα και η μυθοπλασία τους διογκώνουν τερατωδώς, και η ιστορία, ενώ αμφισβητεί 
τους περισσότερους, ουσιαστικά συντηρεί για μένα την εικόνα του ανηλεούς χασάπη.

– Βολική θεωρία. Ποιά είναι όμως η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω της;


– (Μετά από παύση) Η μόνη αληθινή πραγματικότητα κρύβεται στην τελευταία μου 
ιαχή: «Ένα άλογο, ένα άλογο! Όλο μου το βασίλειο για ένα άλογο!». Προσοχή όμως. Ενώ όλος ο κόσμος νομίζει ότι την εκστόμισα στη μεγάλη, καθοριστική μάχη του Μπόζουορθ, όπου και άφησα την ύστατη πνοή μου, η αλήθεια είναι ότι το κραύγασα σε απόγνωση στο Ασκοτ, όταν το αγαπημένο μου άλογο κούρσας, που θα συμμετείχε στις ιπποδρομίες, τραυματίστηκε την τελευταία στιγμή στο πόδι. Γκίνια.

– Ριχάρδε τρίτε, ή όπως διάολο σε λένε, ποιος είσαι τελικά;

– Ο Μπωντλαίρ  είχει γράψει: «Hypocrite lecteur - mon semblable - mon frère!». Συγγνώμη, δεν ξέρω το επίπεδο των γαλλικών σας, αν όμως αντικαταστήσετε τη λέξη lecteur [αναγνώστης] με τη λέξη spectateur [θεατής], θα το βρείτε. (Σκύβει και ψιθυρίζει στο αυτί του συνομιλητή του:) Mon frère, είμαι εσύ. Είμαι οι θεατές μου.


Γιάννης Χουβαρδάς


Using Format